وکمتر از آن ُ زغال سنگ را پدید می آورد .

اگر باز هم فشار کمتر شود ُ  حاصل ُ چیزی جز سنگواره برگ ها

یا زنگار ساده نخواهد بود .

فشار می تواند شما را به موجودی ارزشمند بدل کند .

موجودی شگفت انگیز ُ کاملا" زیبا و محکم .  

 (مایا آنجلو)

دانی  که  چها چها چها می خواهم      

وصل تو من بی سر و پا می خواهم 

فریاد و فغان و ناله ام دانی چیست؟    

یعـنی  کـه  ترا  ترا  تـرا  می خواهم . . .

باز هم به آراااااامی یک نجوا دوستت دارم

از من نپرس چقدر دوستت دارم

این جا در قلب من حد مرزی برای حضور تو نیست

        به من نگو چگونه بی تو زیستن را تمرین کنم

              مگر ماهی بیرون از آب می تواند نفس بکشد

                  مگر میشود هوا را از زندگی من برداری و من زنده با شم

         بگو معنی تمرین چیست؟

                 بریدن از چه چیزی را تمرین کنم ؟

بریدن از خودم را ؟

           مگر همیشه نگفتم تو هم پاره ای ازتن منی ...

                 از من نپرس که اشکهایم را برای چه به پروانه هدیه میدهم

              همه می دانند که دوری تو روحم را می آزارد...

تو خود پروانه ها را به من سپردی مه میهمان لحضه های بیکسیم باشند.

                نگاهت را از چشمانم برندار ...

                                        مرا از من نگیر...

             هوای سرد اینجا را دوست ندارم

                                    مرا عاشقانه در آغوش بگیر که سخت تنهایم

از لحظه ای که خورشید در دشت خواب خون دید

هر روز ماست ماتم هر ماه ما محرم

رهبرا:

تا پای جان ایستاده ایم

خدایا بین شیعه و اشک فاصله مینداز

( مقام معظم رهبري)

تا ماه غم تو چلوه گر می گردد

دامان زمین ز اشک پر می گردد

هر داغ شود کهنه در ایام ولی

داغ تو حسین(ع) تازه تر می گردد

آقا جون گفته بودی هر کی بیاد کربلا دلش آروم میشه

اما نگفتی هر کی بیاد کربلا در به در میشه!!!

گفتم کربلا بیام میشم همونی که تو خواستی

اما نشد...

نشد...

نشد...

روز دانشجو مبارک محسن جان

انشاالله که سال دیگه تو رو تو مقطع کارشناسی ارشد رشته معماری ببینم دلارام من

دوستت دارم

پیشاپیش عیدتون مبارک

دوست داشتن همیشه گفتن نیست گاه سکوت گاه نگاه /این درد مشترک من وتوست که گاهی نمی توانیم در چشمهای یکدیگر نگاه کنیم

به تو و عشق تو ايمان دارم

هر روز تو را مي بينم بوي تو را دارد اين خاک باران خورده و اين درخت پير ،حضور تو تاييدي ست بر تمام اين زيبايي ها

اگر آفتاب تند بودنت هر روز بر من نمي تابيد ، چه ملال انگيز بود تکرار اين روزها و اگر ستاره روشن چشمت در تاريکي شبم نمي درخشيد چه وحشت انگيز بود سايه هاي ترس و ترديد و اگر داس بلند دستت ،علف هاي بيهوده افکارم را نمي چيد چه غم انگيز بود سرود ممتد نااميدي

و چه غم انگيز می شد خزاني را که پشت سرگذاشتم از ياد نميبردم و بهاري را که در پيش رو دارم نميديدم  و در کجاي اين دشت بزرگ سفره دلم را می گشودم و در آغوش کدام نسيم رها ميکردم اشک دلتنگي ام و بر چمن زار کدام نگاه مي دوختم چشم ‌‌ـ  چشم به راهم را ... ؟  

            من چه مي کردم اگر تو نبودی 

دوست داشتن تو مثل خود نفس کشیدن شده عشق من...

تماشايي تريم تصوير دنيا مي شوي گاهي        

دلم مي پاشد از هم بس كه زيبا مي شوي گاهي

حضور گاه گاهت بازي خورشيد با ابر است      

كه پنهان مي شوي گاهي و پيدا مي شوي گاهي 

بگذار عشق خاصیت تو باشد نه رابطه خاص تو با کسی

                                                               دکتر علی شریعتی

امشب بعض شکوفه هایم ترکیده است

می خواهم شرح سکوتم را برایت بنگارم .

التهاب روزهای انتظار را

خاموشی شبهای بی قراری ام را

و آوای غمناک مرغ عشقم را

پس با تمام وجودت ناله هایم را بشناس

و به خاطر بسپار

لحظه های پریشانی ام را

به یاد کبوترهایم که شعر  پرواز سر می دهند ..

نجوای نیلی می بخشم

با خاطره  روزهای رویش گل های وصلت خزانم ا نوید بهاری دیگری می دهم

شوق وصال تو دیگر گونه های سرخ نیست

دیگر گیسوانش سیاهی را فراموش کرده اند !

 گفتی:

وقتی می آیم که آسمان صاف باشد تا محبتم را بر تو ببارانم

وقتی می آیم که غروب دنیا ساکت باشد تا عشق طوفانی ام را هدیه قدومت سازم

هنوز هم آسمان آبیست و غروب دریا غرق در سکون

باورت کرده بودم

چون گفته بودی عشق فرجام یک لبخند و تولد یک حادثه است

گفتی عشق از تبار باران است و کبوتران عاشق هم خیس از باران اند .

گفته بودی وقتی می آیی که پرستو ها افسانه کوچ را روایت کنند

وقتی که یاسهای سپید حدیث طراوت را، برگ هایش بنویسند .

گفته بودی وقتی می آیی که بی ترانگی دریا غرق در سکون باشد .

وقتی که درس زندگی را از باد آموخته باشم .

و محبت را از لبخند ، صداقت را از گل سرخ و راز را از گل شب بو

به احساس مثالمان سوگند همه را آموخته ام

اما تور ا در لحظه های ساکت انتظار گم کرده ام

یادت هست ؟

اسممان بهار نبود ، اما زمستانی بود برای زاییدن بهار که نوید بخش بهار است

رویاهامان سپید نبود اما ظلمی بود برای سپیدی سحر ، گفته بودی گل نرگس را بپرستیم که نوید بخش بهار است .

بهار را مقدس بداریم که سنبل وصال است .

وصال را دوست بداریم که مظهر پاکی است .

پاکی را عزیز بشماریم که آرمان کبوتر است ...

و تو ای مفهوم نیکویی آسمان ، تو ای معنای زندگی ،  و ای رنگین کمان آروزها

بیــــــــــا ...!

پس از آن همه ثانیه ها و دقیقه ها و روزها و سالهای انتظار و سکوت بازگرد .

بیا تا بر روی خـــاک ، بر روی آب ، بر روی پر پرندگان و بر روی رواق موج بنویسم :

که زندگی همرنگ کوچه باغ های آیینه است

بنویسم :

بوسه همرنگ آه است

محبت همزاد پروانه است و فراق همان انفجار پی در پی حباب است .

بنویسم :

که نوازش از تبار گونه های خیس است .

و حدیث دوستت دارم آزادی حصار سینه هاست

هنوز هم کنار دروازه شهر بی قراری هایم منتظر آمدنت!

هستم

تو گل نرگس بهارم بودی و هستی و خواهی ماند!

هـر كـس بـه قـدر روزي خـود سهـم دارد

سهـم مـن از تـو :چشـم گـريان زير باران

اگر سرمان لولا داشت

ديگر گناهي از ما سر نمي زد .

براي اينكه مي توانستيم بازش كنيم

چيزهاي بد را دور بريزيم و چيزهاي خوب را نگه داريم

خدا مرحم تمام دردهاست.

هر چه عمق خراشهای وجودت بیشتر باشد

خدا برای پر کردن ان بیشتر در وجودت جای میگیرد

ای مهربانم

  شوق نیایش را در دلم بیش از پیش کن

 تا کبوتر جانم هنگام جاری شدن آب وضو بر

 تنم تا عرش کبریایت عروج کند

دلم برای دلم می سوزد

وقتی تمام دلم را

در آغوش دیگری می بینم.

امام صادق(ع) فرمودند:

اِحمَل نَفسَكَ لِنَفسِكَ فَإن لَم تَفعَل لَم یحمِلكَ غَیرُك.
نفست را به خاطر خودت به زحمت ومشقت بیانداز زیرا اگر چنین نكنی دیگری خودش را به برای تو به زحمت نمی افكند

                                                               (جهاد النفس،ح 2)